به نام خدا

می نویسم به یاد باران

من یه قطره ام . جزیی از این دریای بزرگ ، نمی دونم می تونی حسش کنی جزیی از  دریا بودن چه حسی داره یا نه . جزیی از دریا بودن یعنی خودت هم خدایی هم بنده ، یعنی تو جزیی از بزرگترین کل هستی که وجود داره هستی . قطره ها با حلقه عشق به هم وصل می شوند و می شه دریا .

دریایی که هیچی نمی تونه در برابرش ایستادگی کنه . خیلی از دریا حرف می زنند ، از سخاوتش ، از محبتش ، ولی من همیشه به این فکر می کنم که چی شد به اینجا رسیدم . چی شد که می تونم با غرور فریاد بزنم که من دریام . می تونی عظمتش رو درک کنی . حتما می تونی .

دريا يه دنيای بی کرانه بدون حد و مرز ،  نه اصلاً اغراق نمي کنم جزی از دريا بودن برايه من يه فرصت ، يه فرصت براي اينکه عشق رو درک کنم . عشق بزرگترين محبت هستی ، هيچی جز عشق نميتونه دريا رو بسازه دريا سراسر عشق .

دوباره مي خوام يه کم به عقب بر گردم و برات از اينجا اومدنم بگم . من يه قطره بودم که گاهی  روي گلها مي نشستم  و گاهی هم روي يه جويباره باريک سر گردان بودم . و همان جوری به راه خودم ادامه مي دادم  .  ولی بايد يه انقلاب بزرگی در خودم به وجود مي آوردم . قطرها دنياي عجيبی دارند . بعضی هاشون هميشه در حال جستجو و بعضی هاشون  هميشه آروم و ساکت در حال جريان . منم در حال جستجو بودم . جستجوي يه چيزه بزرگتر . يه چيزی که بتونه اون انقلاب رو در من اينجاد کنه .

همه چی خوب و ايده ال بود ولی من رو راضی نمي کرد . توي دنياي قطرها يه افسانه وجود داشت به نام دريا . هيچ کس درست و حسابی نمي دونست دريا چيه و هر کس هم که ميخواست تعريف کنه فايده نداشت .  تا وقتی خودت دريا نباشی نمي تونی حسش کنی . ولی فقط يه راه براي رسيدن به اين افسانه وجود داشت و اونم چيزی نبود جز باران .

باران واسه ما قطرها يه جور نقطه حرکت بود . يه شروع بود ، براي دريا شدن . من تاحالا باران را نديده بودم . اما تعريفش رو خيلی شنيده بودم . ولی باران هم تعريف درستی نداشت چون تا باران هم نباشی يا باهاش همراه نشی نمي تونی درکش کنی . ((پس فقط تو که بارانی ميتونی بفهمی من چی ميگم))
هر شب خوابش رو ميديدم . ولی آرزوم بود که يه روز تويه دنياي واقعيم باران رو ميديدم .

عمر ما قطره ها توي جویبار ها  و ... کم بود و تنها راه جاودانه شدن دريا بود .

ميگفتن فقط بعضی از قطرها توي عمرشون باران رو ديدن .  بعضی ها عمرشون تموم مي شد و هيچ چيز از باران و دريا نميفهميدن .

تا اينکه بالاخره يه شب به آرزوم رسيدم . اولش صداش به گوشم رسيد . صدایی که تمام وجودت رو تسخير مي کنه يه آواي هماهنگ بود که چيزی رو تو يه گوشت زمزمه مي کرد .

من تمام زيبایی ها رو با آبی مي سنجم و مي تونم به جرأت بگم باران آبی ترين موجودی بود که در عمرم ديده بودم . باران چيزی جز عشق و محبّت نبود . باران باعث جاری شدن من شد . باران شهامت اين رو به من داد که مي تونم بزرگتر از این باشم که هستم . واقعيتش اين بود که باران من رو به خودم نشون داد . باعث شد که خودم و شايد بهتر بگم عظمت خودم رو بيشتر بفهمم .

باران سراسر سخاوت بود مي باريد بدون اين  که فکر کنه قطره هاش رو سر کی ميباره ، فقیر ، ثروتمند . هيچ کس از عشقش بی نصيب نبود . باران فقط با عشق مي باريد بدون توقع. باران عشق رو به من نشون داد و باعث شد که من تو زندگيم به چيزاي بزرگتر فکر کنم . از همون لحظه ديدن باران بود که من جستجو رو شروع کردم . توي راه جستجو تنها صداي نوازش بخش اون بود که به من اميد مي بخشيد

تمام راه رو به اين اميد مي رفتم که بتونم يه باره ديگه او و عشقش رو که موقع باريدن باران تمام وجودم رو گرفته بود حسش کنم .

باران رو دوست دارم چون به من زندگی بخشيد . به من راه جاودانه شدن رو نشون داد . باران بزرگترين درس زندگی رو به من داد ، اونم درس عشق بود .

وقتی به دريا رسيدم سراسر شوق بودم ، من با دريا يکی بودم چون قطره دريا بود و دريا قطره . دريا آينه ای از عظمت خودم بود من ، قطره ، جزی از اين بي کران بودم و اين جز با عشق و سخاوّت باران هرگز ممکن نبود .

اما برایت چای می ریزم

دیروز هم نبودی که برایت بلیط سینما گرفتم

دوست داری بخند

دوست داری گریه کن

ویا دوست داری مثل آینه مبهوت باش

مبهوت من و دنیای کوچکم

دیگر چه فرقی می کند

باشی یا نباشی من با تو زندگی می کنم

                                                                         از وبلاگ یه نفره که .... (هدی)

خیلی وقته حس نوشتن ندارم . ولی الان یاد بار آخری که با هم صحبت کردیم افتادم و تصمیم گرفتم بنویسم.

هیچ وقت یادم نمی ره که چقدر هر دوتامون بغضامون رو نگه داشتیم تا نترک ولی نشد آخر سر هم مجبور شدیم گریه کنیم . تازه چقدر هر دوتامون سعی داشتیم جلوی خودمون رو بگیریم ولی نمی شد . الان که دارم می نویسم نوشته هام با اشکام همراه شدن . چه لحظه های نابی بود . چه زود گذشت . آره یه ماه گذشت  انگار همین دیروز بود . چه قولهایی به هم دادیم . قول دادیم همدیگر رو فراموش نکنیم . قول دادیم برای هم دعا کنیم . قول دادیم تو قلب هم باشیم تا ابد . قول دادیم .....

بارانم همیشه احساست می کنم . هیچ وقت فکر اینک نیستی یا برام دعا نمی کنی رو نمی کنم ، اصلا نمی تونم فکر کنم . اگه یه روزی تو دیگه برام دعا نکنی ، بدترین روز زندگی من . پس قول بده هر موقع این متن رو خوندی همون لحظه مثل همیشه برام دعا کنی

رفتی و خاطره های تو نشسته تو خیا لم

بی تو من اسیر دست آرزوهای محالم

یاد من نبودی اما من به یاد تو شکستم

غیر تو که دوری از من دل به هیچ کسی نبستم

هم ترانه یاد من باش بی بهانه یاد من باش

وقت بی داری مهتاب عاشقانه یاد من باش

اگه باشی با نگاهت میشه از حادثه رد شد

میشه تو آتیش عشقت گر گرفتنو بلد شد

اگه دوری اگه نیستی نفش فریاد من باش

تا ابد تا ته دنیا تا همیشه یاد من باش

                                                          (از آهنگ های سیاوش قمیشی ) 

صدای من تا رسیدن به تو هزار بار می شکند . تو صدایم می کنی و تمام فاصله ها به هم سنجاق می شوند . و من می ترسم چون می دانم می روی و مثل همیشه منتظر جوابم نمی مانی . می دانم می روی و چیزی که بین من و تو می ماند یک خاطره است و دعا . می روی و فقط عشقمان در قلبهایمان جریان خواهد داشت . تو می روی و تنها باران عشق است که از دعاهای تو بر سرم می ریزد .

من می روم و فقط دل و قلب دریایی من است که برای تو می ماند ، دلی که همیشه به یاد توست و بهترینها را برای تو می خواهد و قلبی که همیشه به یاد و خاطر تو ......

باران ببار که تازه بعد از این همه سال طعم تلنگر قطراتت را روی پوست تنم احساس می کنم

باران ببار که با بارش قطراتت طعم شیرین عشق را احساس می کنم

باران ببار که تازه می فهمم دعا های تو هاله وجود من بوده  

باران ببار که تو را در کنار خود احساس کنم

باران ببار که حس زیبای من و تو زنده بماند

باران ببار تا آسمان و زمین به ما بخندند

باران ببار تا بتوانم فریاد بزنم که چقدر دوستت دارم

باران ببار ...

                                                                                           ( نویسنده : خ )

به راستی تو کیستی ؟؟؟

به راستی تو کیستی که زمین همواره منتظر توست

به راستی تو کیستی که دریا همواره تشنه عشق توست

به راستی تو کیستی که جنگلها با تو به اوج زیبایی می رسند

به راستی تو کیستی که گلها نام تو را فریاد می زنند

به راستی تو کیستی که سیب فقط طلب تو را می کند

به راستی تو کیستی که زمین را از کثیفیها پاک می کنی

به راستی تو کیستی که روح آدم را از پلیدیها جدا می کنی

به راستی تو کیستی که عرش در حیرت معصومی توست

به راستی تو کیستی که عشق تو را فریاد می زند ، دل نام تو را می خواند و قلب برای تو میتپد

به راستی تو کیستی که وقتی قفل دل نام تو را می شنود ، میشکند و بر پاهایت بوسه میزند

به راستی که تو همان عشق هستی ، همان باران

                                                                           (نویسنده : خ)

خوب این دومین 10 متنی هست که می خوام راجب خودم بنویسم.