به نام یگانه خالق هستی

امروز که از خواب پاشدم هوا یه جور دیگه بود . اصلا انگار همه چی عوض شده بود . انگار درخت ها بهت سلام می کردند ، برگ ها باهات حرف می زدند ، گلها بهت صبح بخیر می گفتند ، پرنده ها برات بدرود می فرستادند ، عشق آواز می خوند ، دل شاد بود ، هوا صورتت رو به ملایمت نوازش می کرد ، هوا آبی تر از همیشه بود و خلاصه همه خوشحال بودن . خیلی متعجب بودم ، به خودم گفتم خدایا امروز چه روزیست که همه اینگونه اند . سری به تقویمم زدم و دیدم نوشته 1/1/85 ، فهمیدم که امروز اولین روز بهار . بلاخره هر کس با هر وضعیتی تو این روز خوشحاله .

انقدر این غمها توی دور بر ما اثر گذاشته که همه درخت ها و غنچه ها تو خودشونن ، اما هر چقدر به این روز بزرگ نزدیکتر می شویم حتی اونا هم یواش یواش از خودشون بیرون میان و اولین روز بهار سبز و خرم می شن . خدایا این روزهای بهاری رو از ما نگیر . همه لذت می برن وقتی می بینن هم نو های خودشون به ظاهر شادن .

من که خیلی خوبم . یعنی بعد از گذروندن یه دوران سخت حالا خوبم . به دنیا اومدن ریحانه (عسل) خیلی تاثیر خوبی رو من گذاشت و حالا با اومدن بهار خیلی خیلی بهتر شدم و همه اتفاقات بد رو گذاشتم کنار .

من شادم ، شما هم سعی کنید حتی به ظاهر شاد باشید ...

اینجا لازم یه تشکر از تمام کسانی بکنم که به من سر زدن و بهم تبریک گفتن به خاطر عمو شدنم و یه معذرت خوا هی از اینکه دیر آپ کردم و خیلی دیر بهتون سر زدم .

از : نیایش عزیز ، آیدا خانوم ، دوست عزیزم امیر حسین ، دوست عزیزم حمید رضا ، مریم ، یاسمن ، والنتین ، بهروز ، جناب ماچیانی ، لیلا و امین عزیز ، ندا ، محمد رضا ، شیما ، زهرا ، شایان ، امین ، حسن ، سبحان ، پرنیان ، فرانک ، غزل ، وارش ، مریم ، شریف ، علی رضا ، مهراد ، مصطفی و مینا و تمامی عزیزانی که با لغب خودشون رو معرفی کردن : غریب آشنا ، گل رز ، بیصدا ترین ، خر کوچولو ، مداد سیاه و ... از همه ممنونم