گریه شمع از برای ماتم پروانه نیست

صبح نزدیک است ، در فکر شب تار خود است

 آنکس که می گفت دوستم دارد عاشقی نبود که به شوق من آمده باشد رهگذری بود که روی برگهای خشک  پاييزی راه می رفت ، صدای خش خش برگها همان آوازی بود که من گمان می کردم ميگويد :

دوستت دارم

                                                                                                          ( نمی دونم از کیه؟؟؟)