سالها پیش که رسما شروع به نوشتن کردم ، اولین متنم رو برای باران نوشتم (اکثر کسایی که ازمدتها پیش با وبلاگ من آشنا هستن می دونن باران کیه) من اکثر متنهایی که راجب باران می نویسم تو وبلاگ می گذاشتم ولی نمی دونم چرا این متن که اولین متن من راجب او بود رو نزاشتم اصلا نمی دونم چرا!!! ولی امروز چون یه روز خاص این متن رو میزارم

این متن اولین نوشته من راجب باران بود و آخرین نوشته من راجب او در این وبلاگ

به نام یگانه خاق هستی

سالها پیش با یگاده معبود سخن می گفتم

به او گفتم خدایا ، به من عشقی بده که تا ابد در دل داشته باشم و هیچ گاه این عشق از دلم خارج نشود.

خدا فرمود : در آینده بو تو عشقی خواهم داد که نعمتی گرانبهاست و هیچ گاه از دلت خارج نمی شود.

شالها گذشت تا شبی با ندائی از خواب بلند شدم ، صدا از طرف معبود آمده بود و به من گفت که بستر را ترک

کن و به طرف خیابان برو . در حالی که با خوشحالی و گریه کنان بستر را ترک می کردم به خیابان رسیدم

چیزی نبود

آنجا بود که رو به خدا کردم و به او گفتم : خدایا نعمتی برای من نیامد ، من پس از سالها انتظار فکر می

کردم تو آن نعمت را برای من فرستاده ای